งานวิจัยพบว่าในการวัดประสิทธิภาพการทำงานของทั้งเพศชายและเพศหญิง ผู้หญิงมักจะถูกประเมินด้วยผลงานที่ผ่านมา ขณะที่ผู้ชายได้รับการประเมินจากศักยภาพที่น่าจะเป็นไปได้มากกว่าทั้งๆที่อาจจะไม่มีผลงานมารองรับ จึงเป็นที่มาว่าผู้หญิงส่วนใหญ่ต้องพิสูจน์ตัวเองว่าสามารถทำได้มากกว่าหรือเทียบเท่ากับเพื่อนร่วมงานเพศชายคนอื่นๆ

ผลข้างเคียงที่ตามมาคือการที่ผู้หญิงต้องยืนบนเส้นด้ายระหว่างการวางตัวให้เป็น "ที่รัก" ของทุกคนในที่ทำงานตามที่สังคมได้วาดภาพผู้หญิงให้เป็นเพศที่ใจดี ถ่อมตัว ไม่มั่นหน้า ขี้เกรงใจ ซึ่งเมื่อผู้หญิงทำตัวเป็นที่ชอบในที่ทำงานก็มักจะถูกมองว่าขาดความสามารถที่แท้จริง หรืออีกฝั่งหนึ่งของเส้นด้ายก็คือการวางตัวด้วยบุคคลิกที่แลดูคล้ายกับผู้ชายจนไม่ดูผู้หญิ๊งผู้หญิงเกินไป อย่างเช่น กล้าพูดจาแสดงออกความคิดเห็น กล้าแสดงออกถึงการแข่งขัน ซึ่งผู้หญิงที่วางตัวในลักษณะนี้มักจะได้ยอมรับว่าทำงานเก่งและเป็นคนมีประสิทธิภาพแต่มักจะไม่เป็นที่ชอบของคนรอบๆตัวเท่าไหร่นัก

เรียนรู้วิธีสังเกตความลำเอียงทางเพศในที่ทำงานที่มักจะมองไม่เห็นในชีวิตประจำวัน และแลกเปลี่ยนกลยุทธ์ของผู้หญิงที่ประสบความสำเร็จสู่การเป็นผู้นำในการทำงาน โดยใช้เนื้อหาสาระจากหนังสือ "What Works for Women at Work: Four Patterns Working Women Need to Know" เขียนโดย ศาสตราจารย์โจแอน ซี. วิลเลียม จากมหาวิทยาลัย University of California พร้อมร่วมชมชุดวิดีโอการศึกษาจาก LeanIn.Org ที่ชี้แนะ 4 รูปแบบแพทเทิร์นความลำเอียงทางเพศซึ่งส่งผลกระทบต่อประสิทธิภาพการทำงานของบริษัท ร่วมถึงวิธีการรับมือกับสถานการณ์ในรูปแบบดังกล่าว